Hallo luchtvaartliefhebbers,

Na enkele maanden nog eens tijd voor een update, heb ik de indruk.
Op het moment van typen van deze blogupdate, bevind ik met op 38000ft boven Clermont Ferrand in Frankrijk.
Ik heb er net een weekje werk opzitten en dus ben ik terug onderweg naar Belgenland om daar m'n vrije dagen door te brengen.

Sedert m'n laatste aanpassing, is er heel wat tumult geweest in de luchtvaartsector.
Luchtvaartmaatschappijen kondigen massaal verlies aan, met besparingen en ontslagen tot gevolg.
Groot noch klein ontsnapt eraan.
Zo bewees onlangs één van onze Belgische telgen, Cargo B.
Zij leggen na amper 1 jaar de boeken neer wegens opstapelende verliezen.
Alweer een kaakslag voor de vele Belgische piloten, die het zoveelste faillisement moeten verwerken. (Sabena/Sobelair/Citybird, en ga zo maar door)
Hoewel luchtvaart-experts beweren dat we de bodem van deze crisis bereikt hebben, is de uitweg nog lang niet in zicht.

Niet enkel commerciele piloten lijden hieronder, ook aspirant lijnpiloten bereiken de wanhoop.
Er lopen immers honderden competente,gemotiveerde en afgestudeerde lijnpiloten rond in België, zonder uitzicht op een baan.
Zolang zij niet aan een eerste vaste baan raken, staan ze zelf in voor het jaarlijks geldig houden van hun licentie, wat alweer een financiële druk op hun schouders teweegbrengt. (om over hun moraal nog maar te zwijgen)

Zoals eerder gezegd, merken wij bij Ryanair momenteel relatief weinig van al het tumult in de internationale luchtvaartsector.
Het route-netwerk blijft ongenadig expanderen, nieuwe bases openen over heel Europa, nieuwe vliegtuigen blijven arriveren.

Persoonlijk beleef ik nog steeds de tijd van m'n leven!  Sedert de tijd dat de dieren nog konden spreken, droom ik ervan een lijnvliegtuig te kunnen besturen en ervan te kunnen leven ook nog.
Zelfs na enkele maanden in de rechterstoel van die cockpit, wandel ik nog steeds die Boeing tegemoet met een glimlach.  Ook al is het 04h in de ochtend, of 23h in de avond!
Uiteraard zijn er dagen dat het moeilijker gaat, wat in elke job het geval is.

Die moeilijke tijden vergeet je echter snel als je die zoveelste zonsondergang ziet boven de Alpen, of in RVSM-airspace samen met een Boeing 747 een holding draait.
Luchtvaart blijft me uitermate boeien, op elk ogenblik van de dag!

Hoewel het leven als piloot me prima bevalt, zijn er ook nadelen aan dit leventje.
Zo brak ik een tijd geleden een relatie van 9 jaar met m'n vriendin, om tijdsgebrek.
Hoewel Ryanair's rooster vrij stabiel en goed in elkaar steekt, ben je toch steeds minimaal 5 dagen van huis.
Afhankelijk vanaf welke locatie je steeds vliegt, heb ik het zéér moeilijk ervaren om werk en relatie te combineren.
Je vliegt immers 5 dagen, waarna je 4 dagen vrij bent.  Maar 2 van die 4 dagen verlies je dan weer door jezelf te positioneren naar je thuisland.
Veel mensen lachen me uit als ik hen vertel dat ik af en toe volledig leeg thuiskom van een werkdag.
Uiteraard is het fysieke werk dat wij verrichten verwaarloosbaar, maar het denkwerk dat te pas komt aan een vliegdag is des te meer vermoeiend.
Neem daar nog bij dat we ca 9h per dag in een zeer lage luchtvochtigheid vertoeven, op een cabinehoogte van 8000ft.
Ik heb gelukkig het vermogen om snel te merken aan mezelf wanneer ik effectief dringend slaap nodig heb, en het is dus geen narigheid om om 19h in je bed te kruipen op een vroege dienst.

Langs de andere zijde heb je dan weer de glamoureuze kant van het verhaal.  Europa heeft voor mij quasi geen geheimen meer, en is me meer bekend dan m'n eigen geboortestad momenteel.
Het afgelopen jaar heb ik quasi elk Europees land effectief bezocht én gekeurd, wat een zeer drukke levensstijl met zich teweegbrengt :)
Lokale culturen, taal en karakter hebben me steeds enorm geboeid.

Ondertussen heb ik bijna de 1500hr flight time bereikt, wat wil zeggen dat ik bijna kan gaan voor de ATPL (Airline Transport Pilot License).
Dit is de hoogste vergunning die je kan behalen in de commerciële luchtvaart, en dit door een succesvolle LST (License Skill Test) af te leggen tijdens je volgende LPC (License Proficiency Check).
Voor mij komt deze LST er snel aan, want in September is het alweer zover.
Dan gaan we weer richting simulator voor een 6 maandelijkse check, om mijn papierhandel geldig te houden.
Stressvol?! Ja en nee.  Langs de ene kant vind ik het steeds een beetje akelig om te weten dat alles op het spel staat tijdens die 4h durende sessie, maar langs de andere kant leer je ook enorm veel bij in die zweetbox.
Situaties die je wellicht/hopelijk ooit het leven, en dat van de 193 mensen achter je rug, kunnen redden.

Tot de volgende!
Ives